
Prostatit, prostat bezinin akut veya kronik inflamatuar bir hastalığıdır.
Erkeklerin üroloğa yaptığı ziyaretlerin üçte birinden fazlasının nedeni olduğu için patoloji yaygındır.
Son yıllarda prostatit insidansında bir artış olmuştur. Bu muhtemelen pelvik organlarda kanın durgunluğuna, düzensiz cinsel yaşama, bağışıklık sistemindeki kusurlara ve diğer faktörlere yol açan hareketsiz bir yaşam tarzıyla kolaylaştırılmaktadır.
Makalemizden prostatitin neye benzediğini, neden ve nasıl geliştiğini, klinik belirtilerini, fizyoterapötik tekniklerin de büyük önem taşıdığı bu patolojinin tanı ve tedavi prensiplerini öğreneceksiniz.
Hastalık neden ve nasıl gelişir?
Prostatitin bilinen birçok nedeni vardır ve kural olarak, birçoğunun aynı anda prostat bezi üzerindeki etkisinin bir sonucu olarak ortaya çıkar.
Bakteriyel ve abakteriyel prostatit kavramı vardır.
Prostat bezi bakterilere zararlı etkisi olan bir sıvı salgılar, yani sağlıklı bir organ mikroorganizmalar barındırmaz. Bezin fonksiyonlarının ihlali veya yapısındaki herhangi bir değişiklik, bulaşıcı bir sürecin gelişmesi için ön koşul haline gelir, yani aslında ikincildir.
Prostatitin en yaygın etken maddeleri:
- koli;
- psödomonas;
- Klebsiella;
- Proteus;
- enterokoklar;
- korinebakteriler;
- bazı stafilokoklar;
- mikoplazma;
- klamidya;
- Trikomonas.
Enfeksiyon prostat bezine farklı şekillerde girer:
- üretra boyunca yükselir (üretrit ile veya kateterizasyon sırasında mesanenin bujilenmesi);
- uzak enfeksiyon odaklarından kan akışıyla (zatürre, bademcik iltihabı, çürük ve diğer hastalıklar için);
- prostat bezinin yanında bulunan organların inflamatuar hastalıklarında (sistit, proktit, orşit, hemoroid ve diğerleri) lenf akışı ile.
Prostatit gelişimine katkıda bulunan ana faktör, pelvik organlardaki venöz kanın durgunluğudur - bu, prostat bezine kan akışının bozulmasına ve ardından inflamatuar reaksiyona yol açar.
Düzensiz cinsel yaşam ve eksik cinsel ilişki de prostat bezinde iltihaplanma riskini artırır, çünkü bu durumda foliküllerden salgı çıkışı yoktur - durgunlaşır ve enfeksiyonun yayılması için iyi bir ortam haline gelir. Ek olarak, durgun salgı kısmen kana emilir ve bir antijen haline gelir - vücut ona karşı antikorlar üretmeye başlar - bir otoimmün süreç gelişir.
Prostatit türleri
Klinik seyrin doğasına bağlı olarak akut ve kronik prostatit ayırt edilir.
Kronik prostatitin %10'a kadarı bakteriyel niteliktedir, %90-95'i ise abakteriyel bir inflamatuar süreçtir.
İkincisi ise bileşimine göre sınıflandırılır:
- salgıdaki lökosit seviyesinde artış ile;
- salgıdaki lökosit seviyesini arttırmadan.
Bazı uzmanlar hastalığın başka bir formunu (asemptomatik prostatit) tanımlar, ancak diğerleri böyle bir olasılığın varlığını düşünmez ve bu patolojiyi prostat hastalığı değil miyalji olarak görür.
Belirtiler
Hastalığın akut ve kronik formlarının klinik tablosu farklıdır, bu nedenle her birini ayrı ayrı ele alacağız.
Akut prostatit
Aşağıdaki formlar (aşamalar) ayırt edilir:
- Catarrhal (prostat hücrelerinin boşaltım kanallarının duvarı kısmen etkilenir). Belirgin semptomlar olmadan ortaya çıkar. Hastanın durumu tatmin edici; vücut sıcaklığının normal sınırlar içinde olması veya subfebril değerlere yükselmesi. Bir adam, en çok oturma pozisyonunda belirgin olan perine bölgesinde periyodik bir ağırlık hissinden ve hafif ağrıdan şikayetçidir. Bazen idrara çıkma biraz daha sıklaşır. Süreç iki yoldan biriyle çözülür: Ya 10-14 gün sonra kendiliğinden geçer ya da foliküler prostatite dönüşür.
- Foliküler (prostatın bireysel asinusları (glandüler hücreler) etkilenir). Hastalık, vücut sıcaklığının ateşli seviyelere (38-39 ° C) yükselmesi ve titreme ile akut olarak başlar. Hastalar anüs ve penis dahil olmak üzere perine bölgesinde yoğun ağrı, bağırsak hareketleri sırasında ağrıdan şikayetçidir. İdrar yapmak ağrılıdır, sıktır ve bazı durumlarda zordur. Bu aşamada hastanın yeterli tedavi alması gerekir - zamanında başlanırsa bir hafta sonra hastalığın belirtileri geriler ve kişi iyileşir. Tam teşekküllü bir tedavi yoksa patolojik süreç daha da gelişir ve parankimal prostatite dönüşür.
- Parankimatöz (acinilerin çoğu, boşaltım kanalları ve interstisyel doku patolojik sürece dahil olur). Hastalık şiddetlidir: Hastanın vücut ısısı 40 °C ve üzerine çıkar, ürperir, şiddetli halsizlik vardır ve iştah yoktur. Özellikle otururken ve bağırsak hareketleri sırasında perine ve rektumda şiddetli ağrı hisseder. Prostat bezi keskin bir şekilde şişmiş, boşaltım kanallarının lümeni, çıkış yolu olmayan cerahatli ve mukoza akıntısıyla tıkanmış; Prostat büyümüş ve gergindir. İdrar yapmak zordur, bazı durumlarda dışkı ve gazın tutulmasının yanı sıra akut retansiyon da vardır. Pelvik doku patolojik sürece dahil olursa, hasta alt karın bölgesinde sıklıkla nabız atan dırdırcı bir ağrı fark eder ve durumu kötüleşir.
- Prostat apsesi (içinde cerahatli kitlelerle dolu bir boşluk). Çok akıyor; Zehirlenme belirtileri açıkça ifade edilir - vücut ısısı 40 ° C ve üzerine çıkar, hasta uyuşuktur, zayıftır, bilinci bozulmuştur, hezeyan halindedir. Hastalığın parankimal evresinin tüm belirtileri vardır, ancak bunlar daha belirgindir ve lezyona doğru ağrı ışınlaması vardır. Apse oluşumu aşamasında hastanın durumu ağırdır, belirtiler canlıdır. Apse oluştuğunda ve çevre dokularla sınırlı olduğunda hasta kendini daha iyi hisseder ve iyileştiğine inanır, ancak durum kesinlikle böyle değildir. Apse yırtılırsa, pürülan kitleler dokuya ve pelvik organlara yayılır - flegmon gelişir ve zamanında tıbbi bakımın yokluğunda - bakteriyemik şok, ürosepsis.
Kronik prostatit

Prostatitin ana belirtileri idrar bozuklukları ve prostat bezindeki ağrıdır.
Hastalık, aktif bir dönem ile bir remisyon aşaması arasında değişen dalgalar halinde ortaya çıkar. Başka bir aşama daha var - gizli (hastalığın klinik belirtileri olduğunda, ancak bunlar açıkça ifade edilmediğinde).
Prostatın kronik inflamasyonunun tüm belirtileri dört büyük grupta birleştirilebilir:
- Ağrı sendromu. Bu, bu patolojinin önde gelen klinik belirtilerinden biridir. Ağrı istirahat halinde, idrar yaparken veya cinsel ilişki sırasında ortaya çıkabilir. Yoğunluğu, zar zor fark edilen bir rahatsızlık hissinden, ağırlığa ve dayanılmaz bir duyguya kadar geniş bir yelpazede değişir. Ağrı prostatın kendi bölgesinde lokalize olup sıklıkla sakrum, perine, testisler, penis veya rektuma yayılır.
- İdrar bozuklukları. Farklı hastalar için farklıdırlar. İdrara çıkma sık olabilir, zayıf bir akıntıyla birlikte zor olabilir ve değişen derecelerde ağrılı olabilir. Ani bir idrara çıkma isteği olabilir.
- Cinsel fonksiyon bozuklukları. Ereksiyon ağrısı, zayıflama veya erken boşalma meydana gelebilir.
- Nörolojik bozukluklar. Bunlar arasında gündüz uykululuğu, yorgunluk, genel halsizlik, kötü gece uykusu, baş dönmesi, terleme, çalışma yeteneğinde azalma ve yeni bilgileri algılama yeteneği sayılabilir.
Kronik prostatitin sonucu, prostat bezinin sklerozu olabilir - organın bir kısmının veya tamamının skar dokusuyla değiştirilmesi. Hasta, uzun süreli idrara çıkma, mesanenin tamamen boşalmadığı hissi, ince bir idrar akışı, perine, pubis üstü ve rektumda donuk, hafif ağrıdan şikayetçidir.
Teşhis ilkeleri

Bir hastada akut prostatitten şüphelenmek için, doktorun şikayetlerini, yaşam öyküsünü ve hastalık geçmişini dinleyip değerlendirmesi ve ayrıca rektum yoluyla prostat bezinin dijital muayenesini yapması yeterlidir (uzman, dokunulduğunda ağrılı, genişlemiş bir prostat bulacaktır).
Rektuma bir sensör yerleştirilerek yapılan ultrason muayenesi tanının doğrulanmasına yardımcı olacaktır.
Kronik prostatit tanısında hastayla yapılan görüşmeden elde edilen veriler ve rektumun dijital muayenesinin sonuçları da büyük önem taşımaktadır. Hastalığın bu formundaki bezdeki değişikliklerin doğası farklı olacaktır: bir veya her iki lobun boyutu artar, kıvamda hamur kıvamında olur, ayrı ayrı sıkışma alanları olur ve organın tonu azalır. Prostat sklerozu meydana gelirse kıkırdağa yakın yoğunlukta bir oluşum olarak tanımlanır. Kural olarak, çevre etrafındaki bez merkezden daha yoğundur (bu olguya "orak semptomu" denir).
Teşhisi netleştirmek için hastaya reçete yazılabilir:
- Prostat salgısının mikroskop altında incelenmesi (içindeki lökosit seviyesi artacak, ortam alkali, makrofaj seviyesi de normalden yüksek olacak) ve besin ortamına ekimi (muhtemelen hastalığa neden olan bakteri kültürleri üzerinde gelişecektir).
- Üç bardak idrar örneği (üçüncü kısımda lökosit düzeyi normalin üzerinde olacak, diğer ikisinde ise sınırlarını aşmayacaktır).
- Ejakülatın incelenmesi (lökosit ve eritrosit seviyesi artar, bakteri tespit edilir).
- Renkli Doppler ile veya renkli Doppler olmadan prostatın ultrasonu. Yöntemlerden herhangi biri kullanılarak yapılabilir ancak bilgi açısından en değerli olanı rektum (transrektal) yoluyla yapılan araştırmadır.
- Prostat biyopsisi. Delinme transrektal ultrason sırasında gerçekleştirilir. En bilgilendirici tanı yöntemidir, ancak yaygın olarak kullanılmamaktadır.
Ayırıcı tanı
Teşhis sürecinde doktorun akut ve kronik prostatite benzer şekilde ortaya çıkabilecek hastalıkları, özellikle de hatırlaması önemlidir:
- üretrit;
- sistit;
- prostat tüberkülozu;
- prostat kanseri;
- prostatın adenomu veya iyi huylu hiperplazisi;
- rektum hastalıkları.
Ayırıcı tanı amacıyla şüpheli durumlarda hastaya ek araştırma yöntemleri reçete edilir.
Tedavi taktikleri
Spesifik klinik duruma bağlı olarak tedavi ayakta tedavi bazında veya hastane ortamında konservatif olarak veya ameliyatla yapılabilir. Subakut dönemde ve hastalığın remisyonu sırasında fiziksel faktörlerle tedavi tedaviye iyi bir katkıdır.
Hastalığın akut formunda hasta yatakta kalmalı, hafif yiyecekler yemeli ve bol su içmelidir.
Aşağıdaki gruplardan ilaçlar reçete edilebilir:
- antibiyotikler (veya geniş spektrumlu - sefalosporinler, aminoglikozitler veya mikroorganizmaların belirli bir ilaca duyarlılığı dikkate alınarak);
- detoksifikasyon amacıyla - çözeltilerin infüzyonu;
- inflamatuar sürecin aktivitesini azaltmak, şişliği azaltmak ve ağrıyı hafifletmek için - NSAID'ler;
- prostat ve idrar yollarının düz kaslarındaki spazmı hafifletmek için - antispazmodikler;
- bağışıklık fonksiyonlarını geliştirmek - immünomodülatörler;
- vücudun alerjenitesini azaltmak için - antihistaminikler;
- idrara çıkma eylemini normalleştirmek için - alfa blokerler;
- kronik inflamasyondan etkilenen bezdeki kan dolaşımını normalleştirmek - biyolojik kökenli preparatlar;
- onarıcı süreçleri aktive etmek için - proteolitik enzimler;
- hormonal bozukluklar için - hormon replasman tedavisi.
Prostat bezinde apse oluşmuşsa acil cerrahi müdahale gerektirir. Prostat sklerozunun cerrahi tedavisi de yapılmaktadır.
Fizyoterapi

Prostatit hastası olan hastalara prostat masajı reçete edilebilir.
Fizyoterapi prostat bezinin iltihaplanmasında yaygın olarak kullanılmaktadır. Yöntemleri aşağıdaki hedefleri takip eder:
- inflamatuar sürecin aktivitesini azaltmak veya tamamen ortadan kaldırmak;
- ağrının şiddetini azaltmak;
- prostat bezindeki tıkanıklığı ortadan kaldırın, içindeki normal kan akışını sağlayın;
- prostat dokusunun skleroz sürecini yavaşlatmak;
- Yerel ve genel bağışıklığın fonksiyonlarını iyileştirir.
Hastaya aşağıdaki fizik tedavi yöntemleri reçete edilebilir:
- Anti-inflamatuar etkisi ile:
- ultrason tedavisi;
- Mikrodalga tedavisi;
- UHF tedavisi;
- kızılötesi lazer tedavisi (etki perine, penis veya femoral damarlar üzerinde gerçekleştirilir; anti-inflamatuar etkiye ek olarak prosedür, hasarlı dokuların restorasyon süreçlerini aktive eder);
- antibakteriyel ilaçların ultrafonoforezi (ilacın dokulara derinlemesine nüfuz etmesini sağlar, patolojik odakta yüksek bir konsantrasyon oluşturur; ultrason antibiyotiğin etkisini arttırır).
- Analjezik etkisi ile:
- ağrı kesicilerin elektroforezi (özellikle novokain);
- diadinamik terapi;
- sinüzoidal modüle edilmiş akım tedavisi veya SMT tedavisi (ağrıyı bastırmanın yanı sıra, prostat bezinin tonunu etkiler, normalleştirir ve ayrıca prostatı besleyen damarlardaki kan akışını iyileştirir);
- Eritemal dozlarda ural ışınlama.
- Doku sklerozunun önlenmesi:
- prostat masajı (hücrelerinden salgıların çıkışını iyileştirir ve damarlarındaki kan akışını aktive eder; yöntem, büyük hemoroitler, anal fissürler, prostatta ağrı veya topaklar varlığında kontrendikedir);
- proteolitik enzimlerin (aloe) veya potasyum iyodürün elektroforezi (enine teknik kullanılarak);
- manyetik terapi (prostat damarlarındaki kan akışını ve hasarlı dokuların restorasyon süreçlerini harekete geçirir, kan akışkanlığını artırır);
- SMT tedavisi (kan damarlarını genişletir, cinsel işlevi onarır);
- peloidoterapi (turba ve silt çamuru kullanılır; prosedür mikro dolaşımı iyileştirir ve yenilenme süreçlerini aktive eder);
- hidrojen sülfür banyoları (özellikle pelvisteki şiddetli tıkanıklık için endikedir);
- novokainli hidrojen sülfürlü su ile mikroenemalar.
- Bağışıklık fonksiyonlarını geliştirmek:
- immünomodülatör ilaçların elektroforezi - hem genel hem de lokal bağışıklığı aktive eder;
- aeroterapi;
- talasoterapi (sinir sistemi üzerinde faydalı bir etkiye sahiptir, vücudun adaptif yeteneklerini arttırır).
Kronik prostatit için geleneksel olmayan tedavi yöntemleri arasında hirudoterapi ve akupunktur kullanılabilir. Fizik tedaviden de yararlanılıyor.
Bazı klinik durumlarda fizyoterapi önerilmemektedir. Bunlar:
- prostatın malign neoplazmaları;
- prostat III evresinin adenomu (veya iyi huylu hiperplazisi).
Kaplıca tedavisi
Remisyondaki kronik prostatit hastası kişilere sanatoryum tedavisi önerilebilir.
Sanatoryumlarda tedavi, tüberküloz prostatit, üretral darlık, kanser patolojisi veya evre III prostat adenomu için kontrendikedir.
Önleme ve prognoz
Akut prostatitin önlenmesi, hastalığı tetikleyen tüm faktörlerin vücut üzerindeki etkisinin önlenmesinden oluşur (yani, bir erkek aktif bir yaşam tarzı sürmeli, düzenli cinsel ilişkide bulunmalı, üretrit ve sistiti derhal tedavi etmeli, bulaşıcı sürecin prostat bezine yayılmasını önlemelidir). Akut prostatit ortaya çıkarsa, kronik iltihaplanmaya dönüşmesini önlemek için derhal tıbbi yardım almalı ve yeterli tedavi sürecinden geçmelisiniz.
Nüksün önlenmesi, yukarıda açıklanan tüm önlemlerin yanı sıra bir doktor tarafından reçete edilen periyodik nüksetmeyi önleyici tedavi kürlerini içerir.
Akut prostatitin ilk aşamalarının prognozu, bir uzmandan zamanında yardım almanız koşuluyla olumludur - hastalık tamamen iyileşmeyle sonuçlanır. Hastalık ilerlemişse ve ürosepsis gelişmişse prognoz şüphelidir; ölüm olasılığı çok yüksektir.
Kronik prostatitin prognozu nispeten olumludur - hastalıktan kurtulmak neredeyse imkansızdır, ancak ölüme yol açmaz, ancak sık tekrarlamalarla ortaya çıkar ve bu da hastanın yaşam kalitesini önemli ölçüde kötüleştirir.
Sonuç
Prostatit akut veya kronik formda ortaya çıkabilir. Her durumda, fizyoterapi tekniklerinin de önemli bir rol oynadığı zamanında, yeterli ve kapsamlı bir tedavi gerektirir.





















